de sigaar

En tot slot...

2010-06-06T22:09:00.002+02:00

Dag Allemaal

2010-05-30T15:31:00.000+02:00

Dag Julien, dag Jewan, dag Mathyseke, dag Clara, dag Willykewillyke, dag Lucy, dag Waaghoe, dag Hilde, dag Selderke, dag Ivo, dag Masja, dag Windelkes, dag Sandra, dag Witse, dag chef d'orchestre,... jullie waren geweldig!

Doorzingen....

2010-05-26T21:06:00.000+02:00

Zingen moet je oefenen! De toegewijde spelersploeg liet de schlagers schallen tot...

Kleurrijke backstage.

2010-05-26T21:01:00.000+02:00

Met dank aan de paparazzo Marie-Jeanne.

Prijzen!

2010-05-23T17:33:00.001+02:00

De Sigaar is nog niet uitgespeeld of we zijn al in de prijzen gevallen. De Breugelprijs is een theaterprijs die door Open Doek Vlaams-Brabant wordt georganiseerd. De jury was bij de première en we zijn zo goed als in alle reeksen genomineerd -dus bij de 4 beste van Vlaams-Brabant. In de reeks Schmink en Pruik waren we -hoe kan het anders!- laureaat. Een opsteker voor de schminkploeg en zeker voor Christine, onze latexgoeroe!!!

Grote taarten!

2010-05-23T17:00:00.001+02:00

Stukje "Mijn Gedacht" uit het programmaboekje:

Ik ben bezorgd over het liefhebberstheater. Het is een rare hobby. Als acteur ben je enkele maanden per jaar zeer intens bezig. Moeilijk te organiseren want dat komt meestal bovenop een normale hobby, een hobby die gelijkmatig over het jaar verdeeld is. Je moet al een beetje gek zijn om voor het toneel een mooi uitgebalanceerde vrijetijdsbesteding overhoop te halen. Stel je bent jong en je hebt het toch eens geprobeerd; en de theatermicrobe heeft je te pakken. Dan moet het weer lukken dat je dat het jaar nadien nog eens mag meemaken. Want dat hangt dan weer af van de stukken die toevallig gespeeld worden en van de bezigheden van de andere leden. Een weldenkende jonge kracht haakt af en bergt zijn toneelambities voor eeuwig op.

Daarom, beste theatergezelschappen. Werk samen! Maak een draaischijf van jonge acteurs, die gegarandeerd ergens aan de bak komen. Zorg dat ze de liefde kunnen blijven bedrijven, de liefde voor het theater. Schrik dat ze bij een ander gezelschap blijven hangen? Nee toch, want als ze niet kunnen spelen, ben je ze hoe dan ook kwijt. Dus werk samen! Niet toevallig maar gestructureerd.

De toekomst heeft niks aan kleine taartjes, die alsmaar kleiner worden. Bak samen grotere taarten; dan zijn voor iedereen de stukken groter.
Doen we dat niet dan is het vrijetijdstheater binnenkort De Sigaar.

De kop is er af!

2010-05-22T17:37:00.000+02:00

Een onvergetelijke première! Waarvan we zeker onthouden dat Geert bij momenten niet plat te krijgen is! (knipoog voor de insiders)

De generale!

2010-05-20T23:14:00.001+02:00

En daar kan ik maar één ding aan toevoegen:
Reserveer nu: 016 29 24 02 (elke werkdag tussen 20u en 21u)

ROBTV

2010-05-18T00:34:00.000+02:00

Een sympathieke ploeg van de sympathieke regionale tv kwam vandaag kijken hoe Boven De Berg zijn 25 jaar zou vieren. Dat leverde hen kleurrijke beelden van een enthousiaste ploeg op. Volgende vrijdag De Sigaar ook op jouw tv.

De ééééééén!

2010-05-18T00:24:00.000+02:00

Als alle eindjes samenkomen, ... dan moeten er toch nog veel knopen gelegd worden. Daarvoor dient een technische repetitie. Een stoel die achter de scene een juiste plaats moet vinden, een lichtstand die nog beter kan, de geluidsniveaus die hun juiste hoogte moeten vinden, een losliggend tapijt, schmink die nog wat aangedikt mag worden, ... enfin van die dingen waar een technische repetitie voor dient. Het gebeurt allemaal met weinig woorden, want iedereen kijkt kritisch naar zijn eigen werk en schiet bij een kleine pauze aan de slag.

Als alle eindjes samenkomen, .... voel je ook dat al die eindjes voor elkaar gemaakt zijn en dat ze zich stilaan verweven tot een schoon geheel. Deze ploeg is rijp voor een publiek!

Metamorfose!

2010-05-16T18:12:00.000+02:00

Dit lange weekend was geen rustig weekend. Terwijl Christine in haar keuken slag leverde met latex, werd ook de zaal aangepakt. Verbazingwekkend! Een proficiat voor de decor- en rekwisietenploeg! De zaal oogt ineens hip en loungie! Dat hij dat nog mag meemaken. Ik ga hier niet tot in de details uitweiden maar er is wel tot in de details gewerkt. De scene is het perfecte bedje voor De Sigaar. Ondertussen hebben ook de belichters toegeslagen. En het huwelijk tussen decor en licht is verbluffend schoon. Ik ga ook niet proberen om dat te beschrijven. Yasmina was vannamiddag de Chinese vrijwilliger om de lichtstanden juist te zetten. Maar wat hangt haar daar boven het hoofd? Er was alleszins een hele dag werk aan om er mee te laten gebeuren wat met een sigaar gebeurt, als je de sigaar bent. Proficiat aan alle weekendwerkers. Heel mooi werk.

Latexavonturen! (2)

2010-05-13T20:25:00.001+02:00

Het spannende vervolgverhaal vanuit de keuken van Christine. Dit is (ik citeer C.) Johannes (Selderslaghs) na 2 kappersbeurten. Gunther (Coorewitsj) kan nog niet naar de kapper want hij is nog nat achter zijn oren.

De Sigaar geeft Pellenberg kleur!

2010-05-13T17:00:00.002+02:00

Zelfs een donkere feestdag fleurt op met De Sigaar.

En weten ze het in het UZ ? Wie de Sigaar is ?

En voor wie het echt eens wil nalezen!

Latexavonturen! (1)

2010-05-13T16:53:00.002+02:00

Voor Christine wordt het een heel spannend weekend; verschillende pruiken zijn tussen Mexico, Amerika en België blijven steken; Christine heeft zonder verpinken dat probleem aangepakt. Ze is ze allemaal zelf aan het maken. Een preview van Coreewitsj.

De twee...

2010-05-13T13:17:00.004+02:00

....is een wat vervelende repetitie. Er hangt spanning in de lucht. Alles wat rond het toneelspel komt, rijst stilaan uit de grond; de rekwisieten worden verankerd; de muziek vindt een naadloze plaats; de timing om op te komen blijkt ineens anders;... Acteurs die al versmolten zijn met hun personage, vinden ineens dat ze de greep verliezen; acteurs die in de laatste rechte lijn naar hun personage zitten, vrezen ineens dat ze er niet zullen geraken. Voor de eersten is het tijd dat ze een publiek krijgen; voor de anderen is er nog een kleine klik nodig om de handrem te lossen en om er voluit voor te gaan. Maar we zitten op koers...

De drie!

2010-05-11T00:30:00.002+02:00

Het was een fantastische repetitie vanavond: geweldig mooie dingen gezien. Het tempo trekt aan, de machine begint te draaien, de grappen borrelen op (al horen we ze soms zelf niet meer). Iedereen begint ook te ontdekken waar extra aandacht nodig is. Weinig tijd om tijdens een repetitie nog veel foto's te nemen. We zijn te druk bezig met regelen-regelen. Dat zal er de volgende repetities niet op beteren. Want licht, geluid, decor, rekwisieten, kostuums,... het begint nu allemaal samen te vallen.

De vier.

2010-05-06T23:35:00.003+02:00

YES. Het hele stuk gespeeld vanavond. Erg vermoeiend, want dit technisch spel vreet energie. Maar we kunnen moe maar tevreden terugkijken op een toneelavond waarop alles op alles begint in te grijpen. De sex verbergt zich nog iets te veel maar ze staat op het punt om....

De vijf

2010-05-05T23:05:00.001+02:00

Dat betekent nog vier repetities voor de generale. Hier moeten we het echt oppakken! Genieten van de repetities nu we nog inhoudelijk kunnen verdiepen. Voor elke repetitie is er een strenge voorbereiding nodig en tijdens de repetitie een scherpe concentratie: om te kunnen genieten van... de versmelting. Want een stuk is als metalen die elk hun eigenheid vinden en langzaam versmelten tot één hecht geheel. Langzaam? Dat gebeurt met plotse golven! En daar moet je als acteur van genieten. Ga er voor.

De zes.

2010-05-04T23:38:00.004+02:00

Teksttraining? Daarvoor dient de italienne: je tekst op Italiaanse wijze,

ratelend, snel dus en zonder interpretatie debiteren. Geen haperingen, geen uhhh's.

Onder het waakzaam en alziend oog van Yvette.

Al zorgt een ratelende verspreking vlug voor hilariteit.

Fittende outfits

2010-05-02T19:49:00.001+02:00

Ja, met zijn gele jasje is Selderslags ineens een hele Eddy. En met die rode schoenen is Ivo een hele Coreewitsj. En Sandra is met haar paarse outfit en roze pruik ineens helemaal Sandra: en in dit geval maken de kleren niet alleen de vrouw, de vrouw maakte ook zelf haar kleren. Selfmade Sandra! Sterk!

De opvolging is verzekerd

2010-05-02T19:37:00.002+02:00

En die toekomst zit vol bloemen.

Zo een hele zaterdag.

2010-05-02T19:33:00.002+02:00

Zo zag Katrien het : Hallo vrienden, ja ik durf jullie al vrienden noemen. Ik wou jullie gewoon effe laten weten dat ik vandaag een keileuke dag met jullie allen heb gehad. Gezellig allemaal samen, repeteren en ook genieten. Ja, super! Heb daarna hier nog 't gras afgereden luid zingend dat ik wil dansen met Brigitte Bardot, haha!! En toen ik daarnet de eerste spandoek zag hangen, kreeg ik zo'n leuk buik-gevoel! 't Is zover! En 't zal leuk zijn! Tot maandag! Katrien "Masja"

Waarop André liet weten: Hey Katrien, ik had een zelfde gevoel! 'k was wel verschrikkelijk moe nadien! Maar dan moe en tevreden, ja, zoals je zegt, een heerlijk buikgevoel. Julien, Jewan en André.

En Kim vult aan: Dat was zeker een leuke zaterdag. Zelfs met een leuke afsluiter toen we na zo een dag repeteren spandoeken gingen hangen. En uit de regen onder de carpoort van Andre, Julien en of jewan. Jep de reclamen valt echt wel op. Getekend: arm der wet, kort weg de commisaris

En een reactie van de voorzitster (die je ook onder reactie kon lezen): Hela ijverige spelers en werkers van Bovendeberg . Ik heb zaterdag genoten van jullie enthousiasme en inzet op alle gebied. Jullie hebben hard gewerkt. De kledij, pruiken en de muzikale begeleiding geven een echt woeh gevoel. De keukenprinsessen, decorploeg, de techniekers en de stille werkkrachten achter de schermen zijn volop bezig met de voorbereidingen zodat jullie, spelers met een gerust gemoed kunnen uitkijken naar de generale. Ik ben er rotsvast van overtuigd dat jullie een prachtige generale gaan neerzetten. Chris

De zeven!

2010-05-02T19:18:00.001+02:00

Voor deze hele dag repetitie hadden we zoveel mogelijk kleren en latexpruiken verzameld. En het klopt: de kleren maken de man. En de vrouw. Het kostuum en de pruik brengen iedereen dichter bij en in het lijf van zijn personage. Je voelt ineens ook de uitstraling van De Sigaar. Raar toch telkens: je begint aan een regie met enkele ideeën die aansluiten bij de tekst. Sommige ideeën verdwijnen, andere komen in de plaats, acteurs zetten er hun stempel bij, toevalligheden geven hier en daar een duwtje. Tot waar we nu staan. Het geheel heeft iets van een surrealistische telenovella: met uitvergrote karakters, vormelijk opvallende accenten, muziek die er als tv-muziek onderschuift. Prachtig werk, Jeroen. De start van het stuk -recht uit de oude cabaretwereld- plaatst het geheel meteen wat boven de realiteit. Dat doen ook de kostuums: daar zit overal een tik aan. Kleurrijk, extravagant, onverwacht. Schoon werk, iedereen.

Al die elementen worden nu ineens bij elkaar opgeteld. Dat is veel: het belang van de hoge techniciteit van de speelstijl wordt meer dan duidelijk. Haperingen zijn dodelijk: al kent iedereen zijn tekst, een doorgedreven teksttraining is zeker nodig. Daar zijn we allemaal van overtuigd. Maar daar gaan we voor!

De acht!!

2010-04-29T23:32:00.001+02:00

Een zwoele avond. Drukkende hitte voor het onweer. Een sporthal waar de verwarming lijkt op te staan. Niet de beste omstandigheden om ingewikkelde overgangen, bewegingen, liedjes, dans op één rij te krijgen. Een repetitie onder hoogspanning. Maar alles zit in mekaar. En zaterdag doen we het nog eens. Ze voorspellen koeler weer.

Nog de negen!

2010-04-28T23:08:00.000+02:00

De teksten zitten er nu zo goed in, we versmelten alsmaar meer met het lijf van ons personage,... tijd om beter naar elkaar te luisteren. Om de draad van het stuk beter op te pikken en vast te knopen aan je personage.

Dat is de manier om het stuk duidelijker over te brengen naar de theaterbezoeker. En hoe beter die het begrijpt, des te meer ruimte hij heeft om de grappen te absorberen. en om te genieten. Dus bananen uit de oren, en naar elkaar luisteren.

De negen!

2010-04-28T22:52:00.001+02:00

Personages hebben een lichaam. Dat lichaam produceert lichaamstaal. Communicatie tussen mensen verloopt voor het grootste deel langs die lichaamstaal. De taal van het lijf! En die mag niet liegen. De controle over het lijf van het personage, daar zijn we nu aan toe. Want heel dikwijls staan we ruis toe, bewegingen als doodddoeners, reflexen vanuit jezelf en niet vanuit het personage,... Kruip in het lijf van je personage, voel zijn lever, zijn hartritme, zijn artritis, zijn gespannen spieren, zijn lome gewrichten, de knoop in zijn lijf. Sta stevig, hang uitgezakt, kleine onzekere pasjes, fiere houdingen, ... als ze maar geboren worden uit het lijf van je personage.

De tien!

2010-04-26T23:08:00.001+02:00

Nog tien repetities en we zijn aan de generale repetitie -en die is al met publiek. Op deze repetitie hebben we het eerste bedrijf eens helemaal in één ruk doorgespeeld. Daar zitten al echt mooie stukken in en de acteurs schuiven al lekker in het lijf van hun personage. Een uitstekend vertrekpunt om op zoek te gaan naar nuances in de vertelling van het stuk. Toen ik thuis kwam vond ik wat onverwachte foto's op mijn fototoestel. Masja had zich even laten gaan: wellicht vond ze dit een karakteristieke houding van de regisseur.

En dan nu muziek!

2010-04-22T23:30:00.001+02:00

Ondertussen is ook Jeroen Ollevier er bij gekomen. En die brengt muziek mee. En muziek dat betekent zangrepetities. Laura Lynn, Paul Severs, Rum, Louis Neefs, Jan Plezaaant, Will Tura en het Russische Slavenkoor,... ze kunnen het vergeten: DE SIGAREN nemen over.

Vrolijke vrienden!

2010-04-22T23:27:00.001+02:00

Zo lijken het Vrolijke Vrienden, maar kunstzinnig notaris Willy Van Achter, voltijds rokkenjager Hans Waegemans en de onverbiddellijke zoener Eddy Selderslaghs hebben toch niet de hartelijkste relatie in "De Sigaar".

Magda heeft er hier wel een keurig en kleurig trio van gemaakt; ze heeft zich voor deze jasjes dan ook de naad uit het lijf genaaid. Dat klinkt wel in het licht van een sekskomedie!

En dan nu reclame.

2010-04-13T20:58:00.001+02:00

We nemen geen risico's!

2010-04-13T20:55:00.000+02:00

Wat gebeurt er in de keuken van Christine Dewallef?

"Neen, ik ben niet bezig met een nieuw kookprogramma. En toch staat de oven hier hele dagen heet. Zo heet dat ik het er zelf ook wat te warm van krijg... En dan staat er ook nog een extra straalkachel aan".

"Ikzelf heb mij geëngageerd om te zorgen voor ‘pruiken’ voor de spelers. En daar hoort natuurlijk wat handwerk bij: smelten, uitrollen met de deegrol, kneden, boetseren, latex uitsmeren, ... het hoort er allemaal bij".

"En dan spreek ik nog niet van het opkuisen telkens opnieuw , vooral als je zo ‘handig’ bent als ik. Kijk maar naar spetters op de vloer"

Ja, we nemen geen enkel risico bij deze sexcomedie: latexprotectie boven alles.

Houdingen!

2010-04-06T18:15:00.000+02:00

Op anderhalve maand van de opvoering worden de teksten verankerd en de theaterbeelden vaster gezet. Nu de tekstboekjes weg zijn begint de zoektocht naar HOUDINGEN! Ik kan me voorstellen dat het niet altijd makkelijk is om de concentratie hoog te houden. Hier wordt Willy Van Achter geveld door zijn Russische scheve schaats.

YouTube - Kris De Bruyne - Je suis gaga

2010-03-28T20:38:00.000+02:00

YouTube - Kris De Bruyne - Je suis gaga

Experimenteren met latex!

2010-02-24T19:47:00.000+01:00

In het licht van een sekskomedie kan je je hierbij van alles voorstellen, maar Christine besteedt haar latex vooral aan HOOFDzaken!

Ze belooft een making-of voor deze blog.

Start de productie!

2010-02-19T22:22:00.001+01:00

Dinsdagavond 16 februari is een koude avond en de gaskachel van de oude pastorie heeft alle moeite om de kilte te verdrijven. De eerste productievergadering begint bibberend maar na enkele minuten heft de creativiteit de kou op. Er moet nagedacht worden over een sekskomedie met draadjesgordijnen, loungiebanken, latex pruiken en grote sigaren. De fantasie slaat van minder op hol!

Het raderwerk

2010-01-14T21:35:00.002+01:00

Film- en theatermaker Sacha Guitry zei over de stukken van Feydeau: “Maak de achterkant van een uurwerk open en buig je over zijn organen: tandwieltjes, kleine veren, aandrijfasjes. Het is een stuk van Feydeau bekeken vanuit de coulissen.

Doe het weer dicht en draai het om. Dat is een stuk van Feydeau bekeken vanuit de zaal: de uren gaan voorbij, natuurlijk, snel, zalig”.

Het stuk vraagt van de spelers veel techniciteit anders loopt het uurwerk vast. Maar als het mechanisme loopt, krijg je als speler een golf van enthousiasme terug van het publiek.

2010-01-13T21:33:00.003+01:00

"De mannen van de vrouwen die mij bekoren zijn altijd idioten"
De Sigaar. Georges Feydeau.

Hoe?

2010-01-12T21:55:00.001+01:00

Hoe moet het stuk gespeeld worden? Regisseur Frans Roth meent: 'Met de juiste vaart én helder. En het moet met stijl gedaan worden. Anders dreigt het platvloers te worden'. Hij heeft meer dan gelijk. Het stuk is bij momenten één grote choreografie, een vuurwerk van replieken.

Waar?

2010-01-12T21:48:00.000+01:00

Waar woont De Sigaar? In onze versie lijkt dat niet echt op Parijs? Of woont hij in het Leuvense? Het maakt niet uit. De namen klinken alleszins dichterbij. Alleen het hotel in het tweede bedrijf is hotel Terminus gebleven. Nadat hij in 1909 gebroken had met zijn vrouw, en zich tussen zijn schilderijen en 250 parfums vestigde in Hotel Terminus, zocht hij daar aanleidingen om de nacht te rekken. In die buurt, bij het station Saint-Lazare, hielp hij een krantenkiosk openhouden zodat hij kon converseren met klanten en voorbijgangers. De vinger aan de pols van het leven.

Den boulevard.

2010-01-12T21:41:00.000+01:00

Boulevardflaneerders worden de personages in de stukken van Feydeau al wel eens genoemd. Feydeau zelf mag ook die titel krijgen.

In de jaren 1880 werden de Parijse boulevards aangelegd: een plan van stadsarchitect Georges-Eugène Haussmann aangelegd. Wat een leven! Chique restaurants, luxe grootwarenhuizen, brasseries, theaters,… ze werkten als magneten. Café Napolitain was de vooravondstek van Feydeau en daarna zocht hij zijn stamtafel op in het art nouveau restaurant Maxim's. Ja, hij had een rijkelijke levensstijl vol opwinding en amusement.

En dan de tijdsgeest! Bij de vrouwen in de hogere kringen was overspel part of the game. Avontuurtjes konden in de rendez-voushuizen, hotelkamers, zelfs in de grootwarenhuizen. Feydeau zocht en vond inspiratie: dat was niet moeilijk langs de Parijse boulevards. Ook ’s nachts in het laveloze nachtleven!

Lachen!

2010-01-10T18:34:00.002+01:00

De ingrediënten van de komedies uit de Belle Epoque zijn redelijk voorspelbaar. Mikpunt was de kleine bourgeoisie. Enkele gegoede burgers geraken toevallig ergens in verwikkeld, worden verwisseld, belanden in het verkeerde bed,… enfin een stroom aan misverstanden. Dat brengt vervelend gedoe mee en alleen vindingrijkheid, enkele leugens en weer een andere toevalligheid kunnen hen opnieuw bevrijden.

De verhaallijn is ook beproefd. In het eerste bedrijf is er de eerste ontmoeting en wordt het gegeven verduidelijkt. Het tweede bedrijf moet een kruispunt van verwarrende ontmoetingen zijn en dus speelt het zich altijd af op een publieke plaats: een brasserie, een restaurant maar een hotel is de favoriet want daar is ook een bed! Door allerlei misverstanden wil wat moet komen, maar niet komen. Het tweede bedrijf is daardoor één langgerekte vrijpartij die zijn orgasme niet vindt. In het derde bedrijf vallen de slachtoffers: de hanen druipen verslagen af. In De Sigaar is dat niet anders.

Tom Naegels schrijft in Los dat er twee soorten humor zijn: humor die inspeelt op verwachtingen (mijn schoonmoederrrrr…) en humor die het moet hebben van verrassingen (standups,..). Ik lach zelf niet zo gemakkelijk met de eerste soort. Hoe zit dat dan met De Sigaar, een stuk dat gebouwd is op voorspelbaarheid? Wel, in De Sigaar zijn die voorspelbare elementen uitingen van een ondergrondse, onvoorspelbare vulkaan. Dat is de gedrevenheid van de personages, de onderliggende waanzin, een smeulend vuur, waarbij permanent uitslaande branden verwacht kunnen worden. En dat is geweldig!

2010-01-03T16:17:00.006+01:00

"Toch jammer dat je geen lief kan hebben zonder je echtgenote te bedriegen" Feydeau.

Belle époque

2010-01-03T16:02:00.002+01:00

Toen de eerste Wereldoorlog voorbij was, bleef de wereld getraumatiseerd achter; de tijd voor de oorlog leek ineens een onbezorgde tijd vol nieuwe ontdekkingen. Zo kreeg in Frankrijk de periode van 1890 tot 1914 de naam La Belle Époque.

Het was ook een levendige tijd: de industrie bloeide en de techniek bleef verbazen. Met de wereldtentoonstelling in 1889 in Parijs werd Frankrijk helemaal het middelpunt van de wereld. De Eiffeltoren was het symbool van de technische vooruitgang.

Wat bewoog er allemaal? De filmindustrie werd uitgevonden en de fotografie was in volle ontwikkeling. We stapten in het tijdperk van de Art Nouveau en het impressionisme. De fiets met twee wielen kreeg pedalen en de Tour de France werd voor het eerst gereden. De eerste auto’s met verbrandingsmotor kwamen tot leven.

Het was ook een verwarde tijd. Door alle vernieuwing verdween ook de houvast aan morele waarden. De vrijheid leek onbeperkt en de geesten werden losser, losbandiger. In 1889 ging de Parijse nachtclub Moulin Rouge open en de can-can werd populair. Toulouse-Lautrec was door het nachtleven gefascineerd. Feydeau deed ook dapper mee.

Georges Feydeau

2010-01-03T15:17:00.001+01:00

Georges Feydeau werd in 1862 in Parijs geboren. Hij gooide zich op het theater want zijn studies vond hij niks. Toen hij twintig was, schreef hij zijn eerste komische monologen die hij in de Parijse cabarets bracht. Echt succes was er in 1886 met Tailleur Pour Dames, dat opgevoerd wordt in het Théâtre de la Renaissance.

In dat jaar trouwt hij met de dochter van de bekende schilder Carolus-Duran. Dat zorgt voor inkomsten en die zijn welkom in afwachting van het grote succes. Na 15 jaar is het huwelijksgeluk wel op: hij scheidt in 1916.

Feydeau begon zijn voorlopers te bestuderen zoals Eugène Labiche. Dat inspireerde hem om in 1892 Champignol malgré lui te schrijven. Hij had meer en meer succes, hij werd bekend in en buiten Frankrijk en sommige van zijn stukken werden zelfs in een andere taal eerst buiten Frankrijk gespeeld. Hij schreef zo een 60 stukken. Le Dindon ging in première in het Théâtre du Palais Royal in 1896: het was zijn eerste stuk dat gelauwerd werd door de Comédie Française.

In de winter van 1918 loopt Feydeau syphilis op en daarvan wordt hij langzaamaan gek. Drie jaar later sterft hij in een rusthuis in Rueil-Malmaison: hij werd 58. Feydeau is begraven op het kerkhof van Montmarte.